maandag 7 april 2014

VERGEET-MIJ-NIET IS BLAUW.

KLEIN, MAAR VERGEET ZE NIET!

VERGEET-MIJ-NIETJE.

De Latijnse naam is; Myosotis arvensis. Dus niet vergeten!
Het is een eenjarige plant en heeft een recht opstaande stengel met een grondrozet van eironde bladen waaruit verscheidene rechte bebladerde bloemtrossen groeien, die alle kort behaard zijn.
De bloeitijd is van mei tot eind september met een hoogte van 10 tot 40 centimeter.
Een het einde van de steel ontstaan blauwe bloemen.
Elke trechtervormige bloem heeft een gele ring in het midden. De voortplanting geschied door de kleine glanzende zaadjes waardoor de plant verwilderd in een ruim gebied.
Het vergeet-mij-nietje komt in geheel Europa en West Azië voor op gecultiveerde grond, akkerland, op bosgrond, duinen en in de tuinen.

De naam is verbonden aan een fabel: In de Middeleeuwen waren eens een ridder en zijn geliefde aan het wandelen langs een snelstromende rivier. Bij het plukken van een bosje blauwe bloemen die langs de oever van de rivier groeiden verloor de ridder zijn evenwicht en stortte voorover in het kolkende water van de rivier. Met zijn laatste krachten gooide hij het bosje blauwe bloemen naar zijn geliefde en riep `Vergeet mij niet`voor hij verdronk. In oude gebruiken worden de bloemen gedragen door vrouwen als teken van trouw en oneindige liefde.


HANDJES EREPRIJS.

Dit plantje met de liefelijke kleine blauwe bloempjes is een kort levende eenjarige plant en bloeit in het begin van de lente. Het is een laag groeiende plant met kleine vertakte stengels en weinig behaarde, tegenoverstaande afgeronde bladen.
De middelste en bovenste stengelbladen zijn handvormig 3/7 spletig. De onderste bladen zijn gesteeld, de bovenste zijn zonder steel. In de bladoksels groeien de bloemen.
Na de diepblauwe trechtervormige bloemen komen de rondachtige harige vruchtdozen, die schotelvormige zaden bevatten. De hoogte van de plant is 5 tot 15 centimeter. De plant is oorspronkelijk een steppesoort maar heeft zich langzaam over geheel Europa weten te verspreiden. Kwam vroegen in Nederland plaatselijk vrij algemeen voor, maar is nu bijna niet meer te vinden. Je loopt er ongemerkt ook aan voorbij.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen