woensdag 22 februari 2012

VENTERS GELUIDEN in INDONESIË. (Deel 1)

De oudere generatie onder ons kent nog van vroeger het geluid van de ratel als de schillenboer of de vuilnisman langs de huizen kwam. Of het geluid van een grote triangel of bel van de vodden- en oudijzerman.



Voor de Indonesiër is het geluid dat de venter maakt die op bepaalde uren van de dag in de straat komt een normale klank in hun oren, wetende welke venter het is en wat hij verkoopt. Voor ons westerlingen is het 'adakadraba', maar als je er een tijdje bent leer je ze wel uit elkaar houden. Hun roep is vaak per stad of per eiland verschillend.
Het is vijf uur in de ochtend en de nachtwaker bij de buren gaat na zijn nachtdienst naar huis. De eerste activiteiten van de venters beginnen. Veel van deze venters zijn al vanaf twee uur in de nacht in de weer, na op de grote markt hun waren ingekocht te hebben.
Straat venters overspoelen de straten, roepen, kloppen fluiten of maken een ander specifiek geluid om te laten weten wat hij/zij te koop heeft. Bij ons in de straat komt als eerste altijd de kranten jongen; het is......

06.00 uur "Koraan" roept de krantenjongen vanaf zijn fiets. Het is nu regenperiode en de kranten liggen onder het zadel van zijn fiets. Hij geeft me de krant bij de tuinpoort met een vriendelijk "Selamat Pagi" ( Goedemorgen), maar bij de verder gelegen grote huizen gooit hij de krant op de oprit.



07.00 uur. "Ja-muuu" roept de Jama Gendong vrouw en het laatste "muuuu" zo lang en hoog mogelijk. Gendong betekend iets dragen op je rug wat gedaan wordt met behulp van een geknoopte sarong op de schouder. Ze draagt een paar flessen jamu, een traditionele Javaanse medicinale drank, die ze aanlengt met warm water, wat ze bijzich heeft. Ze heeft ook een emmertje water voor het schoonmaken van het gebruikte glas.





07.15 uur. "Sayuur" of te wel "Yur". De venter roept het 'Yur' zo hoog mogelijk, dat het lijkt alsof hij huilt. Dit zijn de groente venters. Naast groente verkopen ze ook zoete delicatessen, kippen- en rundvlees en vlees voor de soep en kleine gerechten. Deze venters staan bekend als de wandelende nieuwbladen voor de wijk.




07.45 uur. "Dading"- "Odading". Deze venter draagt zijn mand op zijn schouder. Odading is gewon e cake of gebakken brood, wat soms zoet is van smaak, maar ook soms heet van de chillisaus. Hij was al sinds vier uur onderweg en zijn mand is bijna leeg.




08.00 uur. "Tahuuuu" Het klinkt als de roep van een spook. De venter rijd op een Yahama motorfiets met achterop een glazenkastje, waarin de tahu zit, een cake van sojabonen.




08.30 uur. "Krupuk" Het klinkt snel en hoog als het geluid van een vogel. Hij komt alleen maar twee keer per week in de straat. Hij verkoopt twee soorten krupuk, witte en gele, uit twee grote aluminium containers. Ze zijn zo groot dat je zijn fiets amper nog ziet.


09.00 uur. Weer een "Tahuu". West-Java staat bekend om zijn verschillende soorten soja-cake produkten. Zodoende ook verschillende venters.

09.15 uur. "Tuk-tuk-tuk" Cunaki prijst zijn zelfgemaakte baso (gehakt balletjes) aan. Dit gehakt is erg populair en verkoopt snel. Hij moet twee keer per dag zijn voorraad aanvullen.

09.30 uur. "Getuk" De vrolijke stem van de Javaanse getukventer. In zijn glazen door zien we lupis, groene driehoekige kleefrijst, condil, gestoomde gelatine tapioca. Getuk is een kleefdeeg gemaakt van cassave en palmsuiker. Kelepon keline; groene balletjes van kleefrijst gestoomd met palmsuiker er in.


10.00 uur. "Mii-nyaak" Een niet zo vrolijke stem van de venter die soms ook alleen maar "Nyaak" roept. Minyak is kerosine wat als brandstof gebruikt wordt om op de koken. Als de weg even verder door omhoog loopt wordt hij geholpen met het duwen van zijn kar, want al de drummetjes minyak zijn bij elkaar erg zwaar.

(vervolg deel 2)

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen