zondag 27 september 2009

vrijdag 25 september 2009

De BURG in BRUGGE. België.



Hierbij nog een fraaie Photosynth van de Burg in Brugge.

PANORAMA OPNAMEN VAN BRUGGE.





Drie panorama opnamen van Brugge gemaakt vanaf de toren van het Belfort op de Markt.
(klik dubbel met de linkermuisknop op het gewenste panorama om het vergroot te bekijken)

donderdag 24 september 2009

Uitzicht vanaf de toren van het BELFORT.


Het Belfort.
Na het beklimmen van de 366 treden van de wenteltrappen van het Belfort heb je een prachtig uitzicht over de stad en het vlakke land van West-Vlaanderen. Helaas was het bewolkt en zodoende was de Noordzee niet te zien. Diep beneden ligt de stad aan je voeten en heb je een uitzicht op de Burg ookwel de Akropolis van de stad Brugge genoemd.















Van rechts naar het midden zien we de Heilige Bloedbasiliek, het Stadhuis, de Oude Griffie en het Gerechtsgebouw. De Heilige Bloedbaseliek is een romaanse dubbelkapel uit de 12e eeuw.
Volgens de traditie werd het 'Heilig Bloed' door graaf Diederik van de Elzas, uit Jeruzalem naar Brugge gebracht en in 1150 aan de stad toevertrouwd.
Het Gotische Stadhuis werd in 1376 gebouwd en is een van de oudste monumentale stadhuizen van Vlaanderen. De voorgevel is voorzien van 6 spitsbogen en 48 nissen met evenveel beelden.
De oorspronkelijke beelden van bijbelse figuren en Vlaamse vorsten werden in 1792 vernield.
In 1464 had in het stadhuis de eerste vergadering der Staten Generaal plaats.
Het gerechtsgebouw is in classicistische stijl gebouwd.


Tussen de Oude Griffie en het Stadhuis ligt de mooie barok poort van de Blinde Ezelstraat.
Hier moest vroeger de bruidegom door en langs de voormalige herberg met die naam opweg naar zijn bruid om te trouwen op het stadhuis. Trouwde hij dan alsnog dan was hij: 'zo blind als een ezel'.
De toren van het Belfort staat 1 meter uit het lood. Dus ook de Belgen hebben een 'toren van Pisa'.

Links een opname van de Markt aan de voet van de toren.

BRUGGE omringt door de Dijver. BELGIË.

Stad BRUGGE in BELGIË.


BRUGGE.

(Even een dag er tussen uit en naar het historische plaatsje Brugge gegaan wat op de Werelderfgoedlijst staat. Het was bewolkt en koel weer ideaal om te wandelen door het fraaie stadje met veel mooie gebouwen.)

Aan de oevers van het Zwin, ontstond tussen de 7e en 9e eeuw een kleine nederzetting. De noormannen die er beschutting zochten noemden de plaats 'Bruggia'. Rond de vesting, die daar door de graven van Vlaanderen werd gebouwd, de 'Burg', groeide de stad, die weldra, dank zij haar verbinding met de zee, een belangrijk handelscentrum werd. De stad werd omringt door een gegraven vestinggracht de Dijver De graven van Vlaanderen maakten er vanaf de 11e eeuw hun residentiestad van. Tijdens de 13e eeuw groeide Brugge uit tot een wereldhaven en kreeg in de zelfde tijd luister als residentiestad van de hertogen van Bourgondië. Brugge werd een praalstad, een artistiek centrum zonder weerga.

Het Belfort en de Hallen werden rond 1240 gebouwd. Ze deden dienst als vergaderzaal voor de stadsmagistraten. Vanaf de 83 meter hoge toren heeft men een weids uitzicht over het Vlaamse vlakke land, maar om dit te bewonderen dienen er eerst 366 traptreden beklommen te worden en weer afgedaald.
De Markt is door de eeuwen heen het voornaamste plein van de stad geweest in politiek, economisch en sociaal leven.

Brugge kan je op drie manieren bekijken, wandelend, vanaf het water met een bootje en met een open paardenkoets.
















Zo hebben we eerst uren door de straatjes van het oude centrum en langs de kade's van de Dijver gewandeld, daarna het geheel vanaf het water bekeken, de toren van het Belfort beklommen om panorama opnames te maken en uiteindelijk ook maar een rondrit met de koets gemaakt waarbij we weer dingen zagen die we later weer wandelend hebben verkend. Uiteindelijk deze mooie dag afgesloten met een Vlaamsgerecht, waarna het weer 245 km rijden was naar huis.

dinsdag 22 september 2009

De BATAVIA en de werf.

VOC SCHIP BATAVIA EN DE WERF.

De Bataviawerf ligt in Lelystad. Aan het steiger van de werf ligt de authentieke reconstructie van het VOC schip Batavia. In tegenstelling tot de Prins Willim die gedeeltelijk uit staal was opgebouwd is dit schip geheel uit hout opgebouwd. De batavia was een Oost-Indiëvaarder en verging in 1629 voor de kust van Autralië.
De bouw van dit schip en ook de nog in aanbouw zijnde De Zeven Provinciën op de werf is als een werkervaringproject opgezet en wordt geheel op ambachtelijke wijze uitgevoerd.
Al de beelden uit hout gesneden, smeedwerk en tuigage worden in werkplaatsen op de werf gemaakt. De Batavia is in Lelystad gebouwd wat ook nu de thuishaven is en werd op 7 april 1995 door Koningin Beatrix gedoopt.
Opde kade staan enige replica van het scheepsgeschut. Op de werf is men nu bezig met de bouw van het 17de eeuwse Nederlandse oorlogschip De Zeven Provinciën.

Een bezoek aan de werf is zeker de moeite waard. Nadere informatie is te vinden op www.bataviawerf.nl Bekijk ook de slide presentatie hierover.

V.O.C. SCHIP PRINS WILLIM.


Het is alweer enige maanden geleden, dat de replica van het V.O.C.schip de Prins Willim in de marinehaven van Den Helder ten prooi viel aan de alles vernietigende vlammenzee. Bij het sorteren van mijn opnamen over 'Sail 2005' in Amsterdam kwam ik deze afbeeldingen tegen.

maandag 21 september 2009

HET SCHEEPJE IN DE FLES.








Een scheepje in een fles zag ik voor het eerst bij mijn overgrootvader die er enkele op de schouw had staan. Hij had deze gebouwd op zijn lange
zeereizen als tijdsverdrijf.


Als kind vroeg ik hem natuurlijk hoe zo'n scheepje in de fles kwam en als antwoord kreeg ik te horen dat dat zwaar werk was.
Eerst moest de fles leeg gedronken worden, dan de geest er uit gehaald en uiteindelijk moest het scheepje er ingebouwd worden. Dat met die geest leek mij het zwaarste werk. Steeds als ik dan bij hem kwam kreeg ik te horen dat zou hij overlijden ik de flessen met de scheepjes zou krijgen. Helaas toen het zo ver was waren ze verdwenen.

Vooral vroeger toen er nog geen radio, televisie met video afspeelappartuur en computers aan boord van de schepen waren als tijdsverdrijf was knutselen een van de meest voorkomende manieren om de vrije tijd door te komen. Zo ook het bouwen van een scheepje in een fles.
Maar ook een kapotte lamp leent zich daar ook goed voor.


De Fles.
De fles die speelt een grote rol al in mijn levens bestaan.
Omdat mijn moeder zwakjes was ben ik vroeg aan de fles gegaan.
Ik heb vaak gelachen en geweend met die trouwe fles.
Hij gaf me vaak ook een dure les.
Was de fles dan uiteindelijk leeg om daarna te vergaan.
Dan gaf ik met liefde en rust haar een nieuwe inhoud
als bestaan.
Met stopverf, hout, verf en touw verbouwde ik je inwendig met veel plezier.
Het scheepje kreeg zelfs zeilen van papier.
Maar als dan onverwachts de stormwind raast om ons klein bestaan.
Als de woste zee met haar klauwen slaat om het schip te doen vergaan.
De marconist vergeefs steeds het sein verstuurd S.O.S.
Dan gaat mijn laatste brief aan thuis gesloten in een fles.











vrijdag 18 september 2009

OPLOSSSING RAADSELTJE.

Dit is dan de oplossing van het raadseltje. Helaas heeft niemand het juiste antwoord gegeven en zelfs mijn vrienden in Amsterdam lieten
het afweten met de kennis van hun eigen stad.

WIJN IS .....



DE WIJN IS VAN DE DRANKEN DE NUTTIGSTE,

VAN DE GENEESMIDDELEN DE SMAKELIJKSTE,

VAN DE VOEDINGSMIDDELEN DE AANGENAAMSTE.

PLUTARCHUS.

woensdag 16 september 2009

DE GOUDEN KOETS.



Prinsjesdag is weer achter de rug en in de kamer gaan ze te keer over de Troonrede en hoe het verder moet met ons land. De een weet het nog beter dan de ander. Afwachten moeten we maar.



DE GOUDEN KOETS.

De Gouden Koets dateerd uit 1898 en werd in dat jaar aan Koningin Wilhelmina aangeboden namens de Amsterdamse bevolking bij haar troonsbestijging. Koningin Wilhelmina nam de koets pas in 1901 in gebruik bij haar huwelijk met prins Hendrik.
Sinds 1903 heeft ieder staatshoofd één maal per jaar de koets gebruikt op Prinsjesdag.

De koets werd ontworpen en gebouwd door de broers Spijker (niet te verwaren met de huidige autofabrikant Spyker). De koets is gebouwd van Javaans teakhout in de Hollandse renaissancestijl en is voorzien van fraai allegorisch lofwerk. Het hout van de koets is gedeeltelijk verguld met bladgoud en gedeeltelijk beschilderd.
De koets is een berline op acht veren en wordt getrokken door een span van acht paarden.
De vier wielen symboliseren zonnen. Op de kroonlijst zijn de wapens van de toenmalige elf Nederlandse provincies afgebeeld en het wapen van de stad Amsterdam, de schenker van de koets. Aan weerszijden van de statiebok, die bekleed is met rood laken, is het nationale Rijkswapen afgebeeld. Het totale gewicht van de koets is ongeveer 5,5 ton.

De koets werd incidenteel ook gebruikt tijdens het huwelijk van prinses Juliana en prins Berhard in 1937, het huwelijk van prinses Beatrix en prins Claus in 1966 en bij de doop van kroonprins Willem-Alexander in 1967.

Alleen als het staatshoofd de koets gebruikt mag deze getrokken worden door acht paarden.
Bij alle overige aangelegenheden door zes paarden.

DE ESDOORN.




















HOE BENIJDENSWAARDIG MOOI WORDEN DE ESDOORNBLADEREN VOOR ZE STERVEN. KAGAMI SJIKO.





dinsdag 15 september 2009

Panorama Maas en stuw bij Linne.

Na de Photosynth van 18 opnamen nu nog even een panoramaopname samengesteld uit dezelfde serie opnamen.

PRINSJESDAG.



HET IS EEN ALGEMEEN VOORKOMENDE MENSELIJKE ZWAKHEID, TEVEEL VERTROUWEN TE STELLEN IN ONZEKERE EN ONBEKENDE DINGEN, OF ZICH DAARDOOR ANGST TE LATEN AANJAGEN.
GAIUS JULIUS CAESAR.

maandag 14 september 2009

LANDSCHAP EN DE STUW IN DE MAAS BIJ LINNE.


Afgelopen zondagmorgen weer eens naar de stuw gewandeld met visite en snel deze photosynth gemaakt bij bewolkte hemel en motregen. Ja het wordt herfst.

zondag 13 september 2009

RAADSELTJE.

Dagelijks passeren duizenden mensen deze straatnaam aanduiding. Of ze het zien weet ik niet.
Nu mijn vraag:
1; In welke stad hangt dit schildje aan de muur van een huis.
2; Wat is de Nederlandse naam voor deze straat.
Weet je het stuur dan een mail aan: zienenweten@gmail.com Veel succes toegewenst.

WAARSCHUWING 'TEST JE IQ'.

WAARSCHUWING ----- PAS OP !!!

Jl. overkwam een kennis van mij het volgende;

Je hebt als startpagine op het internet MSN en steeds verschijnt er bij het openen rechtsbovenin de hoek een spelletje 'Test je IQ'. De ene keer moet je het ontbrekende getal zoeken de andere keer het aantal driehoeken raden wat in de tekening zit.
Maar dan komt het; Het blijft niet bij dat eerste spelletje en volgen er meer en om dan het resultaat te weten te komen wordt er even later verzocht om
je 06-nummer in te typen om je zo op de hoogte te brengen van het resultaat via een sms bericht.


Het blijft helaas niet bij een berichtje. Nee dat gaat dagelijks gewoon door en zo ook de volgende dagen. Kijk maar op de afrekening.
Daar kom je dan achter als je de maandelijkse afrekening krijgt van het mobiele bellen en dat kan dan oplopen tot zo'n €60 per maand en dat is schrikken.
(hiernaast een gedeelte van de rekening)

Mocht u ook het slachtoffer zijn geworden van zo'n onschuldig aandoend internet spelletje ga dan zo spoedig mogelijk naar de winkel van uw mobiele provider met een kopie van de rekening als bewijs om het geheel te laten blokkeren. Helaas je geld ben je kwijt aan Articmobile.

Een goede raad: Eerst goed lezen voor je wat doet en nooit achteloos ergens je 06-nummer of e-mail adres afgeven.



ZEEGRAS TEELT.

ZEEGRAS.
Zeegras is te vinden in net zoveel soorten als gewoon gras,
Het groeit vooral op ondiepe plaatsen in zee zoals hier in het Wester Schelde gebied en de Waddenzee.
We kennen uit deze gebieden het groot- en klein zeegras.
Zeegras is hier nu een beschermde plant op grond van de Flora- en Faunawet.
In tropische wateren is het een belangrijke voedsel bron voor de in zee levende reptielen, zoals de schildpaden.
Zeegras werd vroeger gedroogd en gebruikt voor het opvullen van matrassen en kussens.

ZEEGRASTEELT LEMBONGAN EILAND.

Lembongan eiland ligt tussen Bali en Lombok. In de ondiepe baaien aan de kust van Lembongan eiland wordt door de lokale bevolking zeegras geteeld. Dit produkt wordt vooral gebruikt in de cosmetica industrie voor het maken van gezichtmaskercrème. Vers wordt het vooral gegeten door de Japanners in de visrestaurants en die het als een delicatese beschouwen.



Het zeegras wordt gekweekt op een soort draadrasterwerk wat op de ondiepe zeebodem wordt verankert. Jonge plant scheuten worden hieraan bevestigd zodat ze kunnen groeien.
Bij laag water komen deze kweekbedden gedeeltelijk droog te liggen en wordt het volgroeide gras geoogst. Daar het verslepen van een mand vol met zeegras een zwaar werk is laten de mensen ze drijven op een opgeblazen binnenband van een vrachtauto.
De gehele gemeenschap is dan gezamelijk aan het werk. Het zeegras voor de consumtie wordt goed schoon gewassen in het heldere zeewater en met spoed naar Bali vervoerd per boot om vandaar naar Japan gevlogen te worden. Het zeegras voor de cosmetische industrie wordt in de zon gedroogd om later in balen verscheept te worden naar de plaatsen waar deze industrie is gevestigd.
Ondanks dat een portie vers zeegras niet goedkoop zal zijn in het visrestaurant en een potje crème ook aardig aan de prijs zal zijn, is de verdienste voor de lokale bevolking maar karig daarbij vergeleken.

ZEEGRASTEELT LEMBONGAN EILAND.


LEMBONGAN EILAND LIGT AAN DE OOSTKUST VAN BALI EN WESTELIJK VAN LOMBOK.

vrijdag 11 september 2009

TAALPROBLEMEN.

Je gaat naar een vreemd land met een andere taal en andere culturen. Ons Nederlanders eigen willen we zo snel mogelijk ons zelf verstaanbaar maken en ook begrijpen waar de mensen om ons heen het over hebben.
Zo verging het mij ook toen ik voor de eerste keer naar Indonesië reisde gewapend met het bekende boekje
WAT & HOE Indonesisch.
Helaas zijn er in het Indonesisch veel woorden die voor ons een zelfde klank hebben, maar heel iets anders betekenen. Dit gaf vaak problemen en ook hilariteit.

lapar = honger. lupa = vergeten.

Zo maakte ik een busreis 'Java overland naar Bali'en bleek in het gezelschap van 12 personen de enige westerling te zijn. De overige personen kwamen uit Singapore, Malysia en Indonesië. De Indonesische reisleider Alex had ons gevraagd hem te laten weten wanneer er iemand honger had om dan een stop te maken bij een eetgelegenheid (rumah makan). En daar ging ik dan! Mijn maag begon te rammelen en ik had niet zoals de overige Aziatische personen van alles te eten bij me. Dus ik riep '' Alex', antwoord 'Yes mister Kees' en ik antwoorde 'lupa' en daar bleef het dan bij en zo passeerden we de ene rumah makan na de andere. Ik nog een paar keer mijn best gedaan en steeds zei ik 'lupa'. Op een zeker moment vroeg Alex aan mij in het engels of ik nog geen honger had (lapar). Mijn antwoord was; 'maaf (sorry) lupa lapar' en hij begreep wat ik eerder had willen zeggen. Onder veel gelach kreeg ik van de Aziatische vrouwen het nodige aan voedsel toegestopt onder veel gelach.

hond - anjing. wind = angin.

Een zelfde woord verwisseling overkwam mij toen ik pas op bali woonde niet ver van het strand van Kuta. Het was die dag volkomen windstil en zodoende blodje heet dus zocht ik verkoeleing in het zeewater.

Nu hebben ze op Bali een honden soort dat zeer kortharig is en het heerlijk vind om te baden en te spelen in het zoute zeewater met soortgenoten. Ik had daar die middag naar zitten kijken onder het genot van een potje Bintang (bier). Thuisgekomen werd mij gevraagd hoe het was geweest en ik zei dat er veel angin op het strand waren. Ik werd verbaast aangekeken en er werd gezegt dat er helemaal geen angin was geweest vandaag. Ik beweerde dus van wel en werd met een vriendelijke glimlach met rust gelaten.

De volgende dag was er heel veel wind (angin) op het strand en geen enkele hond (anjing) . Gelukkig kon ik zelf om lachen.


raam = djendela. broek = tjelena.


Zo vertelde mij een Nederlander die al jaren in Indonesië werkte mij het volgende verhaal wat zijn vrouw was overkomen.
Zijn vrouw wilde graag het raam open hebben en dat klemde nogal en zo vroeg zij aan de huisjongen Ketut 'boeka tjelana', in wezen vroeg ze dus: open je broek.
Ketut maakte zich uit de benen en liet zich niet meer zien. Toen haar man die avond thuis kwam beklaagde zij zich dat Ketut niet wilde doen wat zij aan hem vroeg en of haar man daar eens wat aan wilde doen.
Haar man ging naar Ketut en zei 'Ketut als mevrouw je iets vraagt, wil je dat dan wel doen en niet weglopen'. 'Ja natuurlijk toean' antwoorde hij met neergeslagen ogen wat vreemd voor hem was. Dus werd aan Ketut gevraagd: 'Wat heeft mevrouw eigenlijk aan je gevraagd?' Toen hij hoorde van boeka tjelana was hij natuurlijk geschrokken. Ketut mevrouw spreekt nog niet zogoed Indonesisch en bedoelde vast wat anders.
Ja dat begreep Ketut dan ook wel, maar wist niet wat mevrouw dan wel bedoelde.
Nog eentje uit de oude doos.
Een kranie is een Indonesiër die een beetje kantoorwerk kan doen. Hij zich dan ook terdege bewust van zijn status en probeert daarom heel erg mooi en duidelijk keurig Nederlands te spreken.
Zo kwam deze kranie op een ochtend naar kantoor om zijn baas te vertellen dat zijn vrouw die afgelopen nacht een baby had gekregen, een jongen.
Hij formuleerde het op de volgende manier: 'Tabeh toean, mijn vrouw, zij heeft vannacht een flinke jongeheer gekregen'. Met een stalen gezicht werd hij door zijn baas (die inwendig in de deuk lag) van harte gefeliciteerd en gaf hem die dag verder vrijaf.

donderdag 10 september 2009

FOTO PRESENTATIE WEVEN OP LOMBOK.

WEVEN OP LOMBOK.



Gedurende mijn reizen in de Indonesische Archipel kwam ik veel soorten traditioneel geweven doeken tegen en legde er een verzameling van aan.
Sommige van deze doeken worden dagelijks gedragen als een sarong of schouderdoek en andere bij zeer speciale gelegenheden welke dan ook in de familie overgedragen worden.
Ieder eiland kent zijn eigen ontwerp en kleuren.
De grondstof is katoen.
( twee manden met katoenplukken om gesponnen te worden)



De garens voor het weven worden op een spinnewiel (vaak zeer primitief) gesponnen waarna ze met natuurlijke grondstoffen worden geverfd door ze in te koken. Het drogen gebeurd gewoon in de open lucht.
Het weven is een echt handwerk en wordt gedaan door de vrouwen op diverse soorten weefgetouwen.
Het is een langdurig stukje werk waarbij iedere weefster er haar eigen patroon ontwerp er aan geeft.

De bijgaande presentatie is gemaakt op Lombok en geeft een beeld van het weefproces. Het is altijd leuk als het een buitenstaander ook lukt een draad te spinnen.