woensdag 13 december 2017

WENSEN 2017 - 2018.

                           PRETTIGE KERSTDAGEN 

            EN EEN GEZOND GELUKKIG NIEUWJAAR.

JOYEUX NOËL ET BONNE ANNÉE.

                        MERRY CHRISTMAS AND HAPPY NEW YEAR.

  FROHE WEINACHTEN UND EIN GUTES NEUES JAHR.


GOD JUL OG GODT NYTTAR

SELAMAT NATAL DAN

SELAMAT TAHUN BARU.

FELIZ NATAL E FELIZ

ANO NOVO.

GOD JUL OG GODT NYTAR.


                   FELIZ NAVIDAD Y FELIZ AÑO NUEVO.

       VROLIKO KERSFEES EN GELUKKIGE NUWEJAAR.

NOLLAIG SHONA AGUS BLIAM NUA SHONA.

                                                        GOD JUL OCH NYTT AR.




(Russisch)

(Japans.)
                                                         (Chinees)
(Singalees) 




 

dinsdag 12 december 2017

SHA-CH'UAN EN SHAOHING-CH'UAN. WAT ZIJN DAT?

                 EEN CHINESE JONK 

                 DIE EEN EUROPESE 

                      NAAM KREEG.




SHA-CH'UAN.

(Afbeelding op een één dollar biljet van Singapore.)

De Sha-ch'uan is een Chinese jonk van Kiangsu. Deze kreeg de naam Pechilli-koopvaarder toen ze bekend werd door Marco Polo.
Het schip was vooral in de vaart in het gebied van Whango en Shanghai.
Dit schip rekent men onder de oudst bekende Chinese zeeschepen.

Deze jonk was zeer sterk gebouwd met 14 dwarsschotten. Het platte vlak ging in de kop over in een stop voorschip. Het achterschip was eveneens stomp en rond.

(De Turretdektype romp met opbouw van achter gezien.)

De romp was van het turretdektype en had slecht een smal dek, dat voor het grootste deel door de luiken werd ingenomen.
De zijkanten van de luikhoofden waren tevens langsscheepse versterkingen.
Aan beide zijden ervan bestond het dek slechts uit losse delen die tot tegen de verschansing lagen.
Op het achterschip stond een ruime kajuit over bijna de hele breedte van de romp.


De romp was naar achter toe , buiten de echte achtersteven, nog verlengd door een vals achterschip, dat een kuil vormde voor het roer, aan de achterkant afgesloten door een hakkebord.
De kajuit liep er aan de bovenkant geheel overheen. Achter het vlakke hakkebord was nog een lange, boven het water uitstekende galerij aangebracht.




De Kiangsu-koopvaarder was gemakkelijk herkenbaar aan de vijf masten: de eerste dicht achter de voorsteven tegen de bakboordverschansing, sterk vooroverhellend; de tweede in de hartlijn van het schip, matig voorovervallend; de derde de grote mast zo goed als verticaal in de hartlijn; de vierde mast, de kleinste, ter hoogte van het roer aan bakboord tegen de verschansing, licht voorovervallend;
de vijfde geheel tegen het hakkeboord, iets uit het midden.











Aan alle masten werden bijna rechthoekige katoenzeilen gevoerd; aan de grote mast soms een topzeil en tussen de masten ook wel driehoekige zeilen. Deze schepen waren soms 50 meter lang.
Afmetingen van een veel voorkomend type: lengte 26 meter; breedte 5,5 meter; holte 2,5 meter.










SHAOHING-CH'UAN.

De Shaohing-ch'uan is een Chinese vissers- of koopvaardij-jonk van de Hangchow Baai. 
Deze jonk heeft een in de lengte sterk gebogen vlak zonder kiel, dat voor en achter boven water uitsteekt.
Op de voorkant staat een vlakke, vallende spiegel in de vorm van een gelijkbenig trapezium. De spiegel aan de achterkant , met de zelfde vorm, staat een eind binnen de uiteinden van de huidbeplanking.
 het dek heeft een katterug; dit is niet zichtbaar door de verschansing die aan het achterschip hoog oploopt in vleugelvorm.
Het dwarsverband van de romp bestaat uit tien dwarsschotten, waarover twee langsliggers lopen. Er zijn geen spanten.
Op het achterschip staat een kleine hut. Koopvaarders voeren drie masten. De voorste valt vrij sterk voorover; de grote en de achterste staan verticaal, de laatste geheel op de achterkant van het schip. Alle drie de masten voeren een katoenen loggerzeil.


Vissersschepen hebben slechts twee masten, de achterste ontbreekt. het halfbalansvormige roer wordt door middel van een spil op- en neer gelaten. Deze jonk voert zwaarden die op 3,6 meter voor de grote mast opgehangen zijn. De spiegels van dit schip zijn op typische wijze beschilderd met traditionele motieven, onder meer met draken maskers ook het boord is uitvoerig versierd.
Afmetingen koopvaardij-jonk: gemiddelde lengte 23 tot 30 meter; breedte 6 meter; holte 2 meter.
Lengte vissers-jonk: 18 meter.



maandag 11 december 2017

HUNG-T'-OU. WAT IS DAT?

                  DE SAMPAN 

             VAN SHANGHAI

         UIT VER VERLEDEN


HUNG-T'-OU.

                                  
                                  (Afbeelding uit het Scheepvaart Museum van Antwerpen.)

Het was een sampan die veel gebruikt werd in de haven van Shanghai. De laatste verdween in 1934.
De naam betekend 'rode kop', omdat het vaartuig
rood was geschilderd boven de waterlijn.
De sampan heeft een plat vlak en openvallend vrijwel rechte boorden, die in het voorschip aansluiten tegen een kleine, sterk vallende U-vormige spiegel.



                                              (Shanghai rond de jaren 30 vorige eeuw.)

In het achterschip loopt het vlak met een knik omhoog tot tegen een rechthoekige spiegel. De sampan heeft een hoog oplopend achterschip met twee vleugels, zodat hij ook mu-chi of kippenboot genoemd wordt.
De romp is gebouwd op drie hele en twee halve dwarsschotten en vier spanten.
Het voor en achterschip zijn gedekt. De sampan wordt voortbewogen door een wrikriem (yuloh).
Hij werd als woning en als veerboot gebruikt. Afmetingen: lengte 18 voet; breedte 5 voet en holte 2 voet.


donderdag 7 december 2017

AMSTERDAM-RIJNKANAAL.

EEN KANAAL TUSSEN

AMSTERDAM EN TIEL.


                                       AMSTERDAM-RIJNKANAAL.


Sinds Amsterdam handel dreef met de Rijnsteden, waarvoor men terug moet gaan naar de 15e eeuw, voer de waterweg van Amsterdam naar de Rijn, behalve via de toenmalige Zuiderzee en de IJssel, ook over de Zuiderzee tot Muiden, om dan langs de Vecht en de Vaartsche Rijn de Lek te bereiken.
Een alternatieve mogelijkheid was de verbinding met Vreeswijk via de keulsche Vaart, de Amstel, de Ringvaart (bezuiden Diemermeer), Weesper Trekvaart, Smalweesp, Vecht, Stadswater van Utrecht en de Vaartse Rijn.


(Oranjesluizen bij Amsterdam.)

De verbetering van de toenmaals ondiepe Keulse Vaart en het graven van het Zederikkanaal in 1825, dat Vreeswijk met Gorkum verbond, kon slechts korte tijd aan de scheepvaart uitkomst bieden.
De opbloei van de wereldhandel en de opkomst van de industrie in de tweede helft van de 19e eeuw die een sterk toenemend vervoer van industriële eindproducten en grote hoeveelheden grondstoffen, kolen, ertsen, graan, bouwmaterialen, tot gevolg had, welke tot ver over de grenzen reikte.
Meer en meer grotere schepen werden ingezet; de Rijnaken verschenen, soms in rijen achter elkaar, getrokken door sleepbootjes. De Rijnaken werden langer en breder, de diepgang nam toe.
Hun groeiende aantal droeg er tenslotte toe bij, dat de bestaande vaarwegen in hun capaciteit tekort schoten.


(Merwedekanaal.)

Ook het Merwedekanaal, uit drie panden bestaande: het eerste van Zeeburg naar de Oude Rijn, het tweede van de Oude Rijn tot Vreeswijk, en het derde van Vianen tot Gorkum, kon na haar opening in 1893 slechts in geringe mate tot de ontplooiing van de scheepvaart van en naar Amsterdam bijdragen.
De capaciteit van het Merwedekanaal was ontoereikend, de te geringe afmetingen van de vaarweg en de sluizen, het openen van de bruggen voor de doorgang, waardoor lange wachttijden ontstonden, en tenslotte het nadeel dat het Merwedekanaal niet in de kortste  verbinding met de Rijn voorzag, stonden een belemmerde ontwikkeling van de scheepvaart in de weg.
Pogingen tot ontwikkeling van een moderne verbinding van Amsterdam met de Rijn leidden in 1931 tot een wettelijke bekrachtiging van de bouw van het huidige Amsterdam-Rijnkanaal, dat geprojecteerd werd van Amsterdam via Utrecht naar Wijk bij Duurstede met een lengte van 60 kilometer, en van Wijk bij Duurstede naar Tiel met een lengte van 12 kilometer, voor een aansluiting op de Waal. Deze vaarweg werd van de volgende sluizen voorzien:


(Keersluis bij Zeeburg.)

De keersluis bij Zeebrug (links) met een breedte van 50 meter zou normaal altijd open staan.
Prinses Irenesluis bij Wijk bij Duurstede met een lengte van 360 meter en een breedte van 18 meter.
Prinses Marijkesluis bij Ravenswaay, open het gehele jaar buien onderhoudsdagen. met een lengte van 260 meter en een breedte van 18 meter.
De Prins Bernhardsluis bij Tiel, aansluiting op de Waal, met een lengte van 360 meter en een breedte van 18 meter. De Prinses Beatrixsluis bij Vreeswijk, aansluiting op de lek, met een lengte van 225 meter en een breedte van 18 meter.


(De waterwegen in de provincie Utrecht.)

In 1934 werd met het werk gestart, in mei 1952 kon het Amsterdam-Rijnkanaal voor geopend worden verklaard. De lengte van de vaarweg van Amsterdam naar de Nederlands-Duitse grens bij Lobith is 126 kilometer. Het traject van het Amsterdam-Rijnkanaal hierin meet 72 kilometer en is daarmee 40 kilometer korter dan de oude vaarweg via het Merwedekanaal.
Voor de binnenvaartschepen van en naar de Rijn zijn dus slechts een schutting nodig bij Wijk bij Duurstede en een bij Tiel; voor zuidelijk gelegen bestemmingen zoals Rotterdam, Zuid-Nederland en België is een schutting nodig bij Vreeswijk. Bij Ravanswaay behoeft normaliter niet te worden geschut, tenzij bij zeer hoge waterstanden, met name hoger dan 5,25 boven N.A.P.
Het vervoer op het Amsterdam-Rijnkanaal heeft sedert de opening in 1952 een grote vlucht genomen.



(Amsterdam-Rijnkanaal.)

Opvallend is, dat het relatieve aandeel van grensoverschrijdend vervoer gestadig is toegenomen. Dit moet vooral worden toegeschreven aan de omstandigheid dat Amsterdam sedert de opening van het Amsterdam-Rijnkanaal in 1952 in toenemende mate werd betrokken bij de bevoorrading van het internationale achterland, in het bijzonder het Rijngebied.
De naam Amsterdam-Rijnkanaal is enigermate misleidend, omdat slechts de helft van het goederenvervoer via dit kanaal bestemd is voor of herkomstig van Amsterdam, de andere helft beweegt zich van en naar de Zaanstreek, de IJmond, Haarlem, de kop van Noord-Holland en voorts via de Oranjesluizen, die het afgesloten IJ verbinden met het IJsselmeer, naar de noordelijke provincies.
Wel kan worden gesteld, dat het grootste deel van het grensoverschrijdende vervoer op het Amsterdam-Rijnkanaal op Amsterdam is georiënteerd. Het kanaal dient dus niet zozeer een plaatselijk belang, maar is daarentegen een belangrijke nationale vaarweg, die slechts in verkeersdrukte wordt overtroffen door het kanaal van Zuid-Beveland.

(Prins Bernhardsluizen bij Tiel.)

Door de sterke toeneming van verkeer en vervoer op het Amsterdam-Rijnkanaal dreigden de afmetingen tekort te schieten.
Tussen 1965 en 1981 werd het kanaal verbreed tot 100 - 120 meter en kreeg het diepgang van 6 meter. Dit vooral voor de vierbaksduwvaart met containers.
Bij Wijk bij Duurstede en Tiel werden de sluizen vergroot en de doorvaart hoogte van bruggen verhoogt tot 9 meter.
Alhoewel door het vervoer over de weg wat steeds meer is toegenomen, wat sneller is dan per schip, varen er gemiddeld jaarlijks nog 100.000 schepen van de beroepsvaart door het kanaal.


dinsdag 5 december 2017

VULKANEN IN INDONESIË. (DEEL 2).


VULKANEN VAN INDONESIË. (2)


NUSA TENGGARA.


Onder Nusa Tenggara vallen de Soenda eilanden welke men onderscheidt in de  westelijke en de oostelijke eilanden. Op deze eilanden ligt een ring van vulkanen, waarvan de vulkaan op Lombok en Flores te bekendste zijn. Toch worden hier ook zoveel mogelijk de andere vulkanen beschreven, daar dit belangrijke bakens zijn in de zeevaart navigatie.


LOMBOK.

RINJANI VULKAAN.

De Rinjani is de op een na hoogste vulkaan van Indonesië met een hoogte van 3726 meter.
De vulkaan behoort tot het hoofdgebergte van de Soenda-eilanden.
Het is een actieve stratovulkaan met een laatste uitbarsting in 2016.
Op de locatie van de huidige vulkaan lag voorheen de vulkaan Samalas die in 1257 tot uitbarsting kwam en zich zelf opblies.
Hier ontstond later de Rinjani. De eerste gedocumenteerde eruptie was in september 1847.
In het enorme kratermeer ligt een nieuwe vulkaan met de naam Segara Anak.
Het gebied van en om de vulkaan is beschermd als nationaal park sinds 1997. De vul;kaan is geliefd bij de beklimmers ervan. Ook hier worden offeranden gebracht door de lokale bevolking.


SUMBAWA.

TAMBORA VULKAAN.

De Tambora is een vulkaan op het eiland Soembawa en is gelegen op het schiereiland van het eiland. De vulkaan met een hoogte van 2.850 meter maakt deel uit van de Sandoboog.
Het schiereiland grenst aan de Floreszee en aan de Saleh baai in het zuiden op ongeveer 340 kilometer van de Soendatrog.
De laatste uitbarsting van  deze stratovulkaan was in 1967.
Men gaat ervan uit dat de vulkaan 57.000 jaar geleden is ontstaan. Haar grootste eruptie was op 10 april 1815, waarbij de toen 4200 meter hoge vulkaan zeker een derde derde van haar hoogte verloor. Er ontstond een krater met een doorsnede van zes kilometer. De vulkaan is nog steeds zeer actief.

SANGEANG API VULKAAN.

De Sangeang Api vulkaan ligt ten noordoosten van Soembawa in de Floreszee. 
Het vulkaaneiland heeft een oppervlakte van 153 km², is gemiddeld 13 km in doorsnede en heeft een hoogte van 1.949 meter.
Deze complexe vulkaan had haar laatste eruptie in 1988.
De vulkaan is een van de actieve vulkanen van de Kleine Soenda-eilanden De vulkaan heeft twee kegels; de Doro Api in het midden met een hoogte van 1949 meter en de Doro Mantoi aan de oostzijde met een hoogte van 1795 meter.
Het eiland is bewoond.

PALUWEH VULKAAN.

De Paluweh vulkaan staat ook bekend als de Rokatenda vulkaan en ligt op het eilandje Paluweh ten noorden van Sumbawa in de Flores zee.
Het is een stratovulkaan van 875 meter hoogte met laatste eruptie in 2013.
De vulkaan heeft overlappende kraters met een breedte van 900 meter, samen met verschillende lavakoepels.
Bij haar grootste uitbarsting in 1928 veroorzaakte deze een tsunami en een aardbeving.


SUMBA.

Op het eiland Sumba ligt de dode stratovulkaan Wangga Meti met een hoogte van 1225 meter.
Het is het hoogste punt van het bergachtige eiland.

FLORES.

Flores het eiland van de vulkanen.

KELIMUTU VULKAAN.








De Kelimutu vulkaan is een complexe vulkaan met een hoogte van 1639 meter en een laatste uitbarsting in 1968. 
Kelimutu betekend 'kokend meer'.

Boven op de vulkaan bevindt zich een uniek verschijnsel. Daar bevinden zich drie kratermeren die door mineralen elk een andere kleur hebben± donker groen, blauwgroen en lichtgrijs.
Deze kleur is niet constant en in de loop der jaren is deze vaak veranderd. het groenblauwe meer van eind jaren tachtig vorige eeuw rood van kleur, in december 1991 werd het zwart en daarna kreeg het haar huidige kleur. Het helgroene meer was was ooit blauw en het zwartemeer wit.
Men weet nog steeds niet wat de juiste oorzaak is van deze kleur verandering.

Ieder meer heeft een eigen naam: Het meer dat vaak blauw is ligt apart van de twee andere meren en heet Tiwu Ata Mbupu ( meer van de Oude Mensen). De twee andere meren gescheiden door een lage kraterwand; het groene meer heeft de naam Tiwu Nuwa Muri Koo Fai (meer van jonge mannen en vrouwen), het meer dat wel eens rood kleurt heeft de naam Tiwu Ata Polo ( het Betoverende Meer).

De meren waren vroeger een rituele plaats en er werden zelfs waterbuffels en varkens geofferd. De lokale bewoners geloven dat de meren een rustplaats zijn van de zielen van hun overleden familieleden. Ze noemden de berg daarom berg van de geesten.

Kelimutu is een Nationaal Park en de vulkaan is te beklimmen.


(Vulkaan Lewotobi.)

Op het eiland Flores ligt een keten aan vulkanen zoals: Lewotobi een dubbele stratovulkaan met een hoogte van 1703 meter en laatste uitbarsting in 2014; de Ranaka een lavakoepel met een hoogte van 2100 meter en laatste uitbarsting in 1991; de Ebudole een stratovulkaan met een hoogte van 2.124 meter en laatste uitbarsting in 1969; de Inielika een complexe vulkaan met een hoogte van 1.559 meter en laatste uitbarsting in 2001; de Llimda een stratovulkaan met een hoogte van 1.100 meter; de Inierie een stratovulkaan met een hoogten 2.245 meter en laatste uitbarsting 8050 v.Chr.


(Krater van vulkaan Egon.)

De Egon vulkaan een stratovulkaan met een hoogte van 1.703 meter en laatste uitbarsting in 2008; De Wai Sano is een caldere met een hoogte van 903 meter; de Leroboleng een complexevulkaan met een hoogte van 1.117 meter en laatste uitbarsting in 2003; Riang Kotang is een fumarole met een hoogte van 200 meter; Ndete Napu is een fumarole met een hoogte van 750 meter; Sukaria is een caldera met een breedte van 8 kilometer en een hoogte van 1.500 meter; Poco Leok is een stratovulkaan met een hoogte van 1.675 meter.


BANDA ZEE.

BANDI API VULKAAN.

Bandi Api is een vulkaan eiland in de Bandazee. het behoort tot de Banda-eilanden en ligt gescheiden door een zee-engte van 200 meter van het hoofdeiland Banda Neira.
De naam Api betekend vuur.
De vulkaan is actief en heeft een hoogte van 640 meter en de laatste uitbarsting was in 1988.
Op de noordwestelijke hoek van het vulkaaneiland bevindt zich een 7 kilometer grote caldera die meestal onder water staat.



Ten zuiden van de Bandi Api in de Bandazee liggen vlak bij elkaar drie vulkaaneilanden; de vulkaan Teon, een stratovulkaan met een hoogte van 655 meter en laatste uitbarsting in 1904; de vulkaan  Nila een stratovulkaan met een hoogte van 781 meter en laatste uitbarsting in 1968 vormt een eiland van 5 bij 6 kilometer; de vulkaan Serua een stratovulkaan met een hoogte van 641 meter en laatste uitbarsting in 1921.


SULAWESI.

De 'Ring of Fire' loopt ook over het noordelijke deel van het eiland Sulawesi (Celebes).
Bijna iedere vulkaan soort komt hier voor, werkende stratovulkanen, uitgedoofde vulkanen en vulkanen met meerdere kraters.
Sulawesi telt elf actieve vulkanen de met uitzondering van de Colo (Una Una) in de baat van Tomini allemaal in de provincie Noord-Sulawesi met de hoofdstad Manado liggen.




COLO (UNA UNA) VULKAAN.

 De Colo vulkaan, beter bekend als de Una Una vulkaan is een vulkaaneiland behorend tot de Togian eilanden gelegen in de Tomini Baai.
In de caldera van de vulkaan ligt een meer met enige vulkanische activiteit van heet waterbronnen.
De omgeving van het vulkaan eiland is geliefd bij snorkel duikers vanwege het koraal gebied.






SOPUTAN VULKAAN.

De Soputan vulkaan is een stratovulkaan met een hoogte van 1.784 meter en een laatste uitbarsting in 2016.
Het is één van de actiefste vulkanen van Sulawesi.
Het gebied direct rondom de vulkaan is vrijwel onbewoond buiten enige dorpen met landbouw gebied ten noordoosten.
Bij de eruptie in 2011 werden aswolken tot zes kilometer hoogte in de atmosfeer gestoten.

LOKON - EMPUNG VULKAAN.

De Lokon - Empung vulkaan bestaat uit twee vulkanen.
De Lokon is een actieve vulkaan met een hoogte van 1.580 meter en had haar laatste uitbarsting in 2015.
Deze vulkaan combinatie ligt vlak bij de stad Tomohon.
De Empung heeft een hoogte van 1.340 meter.





MAHAWU VULKAAN.

De Mahawu is een stratovulkaan met een hoogte van 1.324 meter.
De vulkaan had haar laatste uitbarsting in 1977.
In de krater ligt een kratermeer met heetwaterbronnen.
Het is zelfs mogelijk de krater te bereiken per jeep en vanaf de parkeerplaats loopt een trap met 144 treden omhoog naar de kraterwand.




TONGKOKO VULKAAN.

De Tongkoko of Tankoko is een stratovulkaan met een hoogte van 1.149 meter en een laatste uitbarsting in 1880.
De vulkaan ligt 8 kilometer ten noorden van de stad Bitung en is de meest noordoostelijke vulkaan van Sulawesi voordat de keten is verder uitstrekt in de Indische oceaan.
De Tangkoko bestrijkt een oppervlakte van 1 bij 2 kilometer en heeft een karter van 200 meter diepte.
Op de oostelijke helling ligt een basalische-andesitische lavakoepel.


Met de iets hogere en oudere Dua Saudara stratovulkaan vormen ze de opvallende kenmerken van het Dua Saudara Nationaal Park Gunung.

( De Dua Saudara dode vulkanen in het park.)






RUANG VULKAAN.

De Ruang vulkaan, hier op een archief afbeelding van het Tropen Museum in Amsterdam, is een stratovulkaan van 725 meter hoogte.
De vulkaan had haar laatste eruptie in 2002.










KARANGETANG VULKAAN.

De Karangetang vulkaan ook wel de Api Siau is een van de actiefste vulkanen van de wereld.
De vulkaan is gelegen op het eiland Sitaro behorend bij de provincie Noord-Sulawesi.
Het is een actieve stratovulkaan met een hoogte van 1.827 meter en had haar laatste eruptie in 2006.
De vulkaan heeft twee toppen, de noordelijke top die 1784 meter hoog is en de zuidelijke top die 1827 meter hoog is.
Sinds 1675 is de vulkaan 40 keer tot uitbarsting gekomen.

BANUA WUHU VULKAAN.

De Banua Wuhu vulkaan is een onderzeese vulkaan met de top op een diepte van 5 meter onder de zeespiegel. De vulkaan stijgt meer dan 400 meter omhoog van de zeebodem.
Bij tijdelijke uitbarstingen ontstaan steeds kleine eilandjes die uiteindelijk door de golfslag van de zee weer verdwijnen
De vulkaan behoort tot de Sangihe-eilanden in de provincie Noord-Sulawesi.
Het gebied is rijk aan aardbevingen.



AWU VULKAAN.

De Awu vulkaan is gelegen op het eiland Sangihe Besar. Het is een stratovulkaan met een hoogte van 1.320 meter en had haar laatste uitbarsting in 2004 met pyroclastische stromen.
In de krater ligt een levende caldera.
In een gebied van 10 kilometer rond de vulkaan leven ruim 22.000 mensen die in 2004 geëvacueerd werden. Tijdens de uitbarsting stootte de vulkaan as tot een hoogte van 3.300 meter uit.
In 2015 liet de vulkaan opnieuw tekenen van activiteit horen.


MOLUKKEN.

De Molukken is een eilandengroep gelegen tussen de Molukse Zee, Banda Zee en het Indonesische deel Irian Jaya van het eiland Nieuw Guinea.
De meeste vulkanen komen voor op het grootste eiland van deze groep Halmahera en eilanden voor de kust er van.








MAKIAN VULKAAN.

De vulkaan Makian ook bekend als de berg Kie Besi of Wakiong vormt het eiland Makian.
De berg heeft een hoogte van 1.357 meter. 
Sinds historische verslagen heeft deze vulkaan sinds het jaar 1550 meer dan 5000 mensen levens gekost.
Het is een stratovulkaan in de provincie Noord-Maluku.
Op 50 meter op de helling ligt een observatie post ter bewaking van de vulkaan.




GAMALAMA VULKAAN.

De Gamalama vulkaan is een stratovulkaan gelegen op het eiland Ternate en heeft een hoogte van 1.715 meter. 
De laatste uitbarsting was in 2015, hierbij werden stenen en as 1500 meter hoog in de atmosfeer geworpen..
Het wordt ook wel de "Piek van Ternate"genoemd en is een bijna perfecte conische vulkaan.



(Een afbeeldingen van een uitbarsting in de 16e eeuw tijdens de Portugese en Nederlandse specerijenhandel.)

Gamalama heeft negen kraters: Arfat krater, Madiena krater, K1, K22, K3, K4, Laguna Lake, Tolire Jaha en Toilire Kecil, 3 kegels, geleidelijk jongere in het noorden en verschillende ventilatie openingen.


GAMKONORA VULKAAN.

De Gamkonora is een stratovulkaan met een hoogte van 1.560 meter.
De vulkaan ligt op het eiland Halmahera en is de hoogste berg van het eiland.
De vulkaan heeft een reeks langgerekte kraters.
De grootste uitbarsting was in 1673 met een tsunami tot gevolg.
De laatste uitbarsting was in juli 2005.

VULKAAN IBU.

De Ibu of Geneng Ibu is een stratovulkaan gelegen op het eiland Halmahera met een hoogte van 1.325 meter.
Haar laatste uitbarsting was in 2015.








VULKAAN DUKONO.

De Dukono is een complexe vulkaan op het eiland Halmahera met een hoogte van 1.335 meter.
De laatste uitbarsting was in 2010.
Rond de vulkaan worden regelmatig aardbevingen waargenomen.









                        GROOTSTE MENSELIJKE KRATER OP AARDE.



De grootste krater op het Indonesische deel van Nieuw Guinea, tegenwoordig Irian Jaya, ligt bij de hoogste berg van het gebied, de Puncak Jaya.
De Puncak Jaya ("Overwinningsberg") of Carstenszpyramide ligt in de provincie Papoea.
De berg met een hoogte van 4884 meter ligt op de grens van het Surdimangebergte (nieuwe naam) en het westelijke deel van het Maokegebergte.
Het de hoogste bergtop van Indonesië, Oceanië en Australië.


De enorme krater is een onderdeel van de Grasbergmijn en is de omvangrijkste goudmijn en op twee na grootste kopermijn van de wereld.